Ο Ιός φεύγει, οι χρυσαυγίτες έρχονται… « Οι λέξεις 92 έχουν τη δική τους ιστορία
Αρχείο Επιλογή μήνα Ιανουαρίου 2014 Δεκεμβρίου 2013 Νοεμβρίου 2013 Οκτωβρίου 2013 Σεπτεμβρίου 2013 Αυγούστου 2013 Ιουλίου 2013 Ιουνίου 2013 Μαΐου 2013 Απριλίου 2013 Μαρτίου 2013 Φεβρουαρίου 2013 Ιανουαρίου 2013 Δεκεμβρίου 2012 Νοεμβρίου 2012 Οκτωβρίου 2012 Σεπτεμβρίου 2012 Αυγούστου 2012 Ιουλίου 2012 Ιουνίου 2012 Μαΐου 2012 Απριλίου 2012 Μαρτίου 2012 Φεβρουαρίου 2012 Ιανουαρίου 2012 Δεκεμβρίου 92 2011 Νοεμβρίου 2011 Οκτωβρίου 2011 Σεπτεμβρίου 2011 Αυγούστου 2011 Ιουλίου 2011 Ιουνίου 2011 Μαΐου 2011 Απριλίου 2011 Μαρτίου 2011 Φεβρουαρίου 2011 Ιανουαρίου 2011 Δεκεμβρίου 2010 Νοεμβρίου 2010 Οκτωβρίου 2010 Σεπτεμβρίου 2010 Αυγούστου 2010 Ιουλίου 2010 Ιουνίου 2010 Μαΐου 2010 Απριλίου 2010 Μαρτίου 2010 Φεβρουαρίου 2010 Ιανουαρίου 2010 Δεκεμβρίου 2009 Νοεμβρίου 2009 Οκτωβρίου 2009 Σεπτεμβρίου 2009 Αυγούστου 2009 Ιουλίου 2009 Ιουνίου 2009 Μαΐου 2009 Απριλίου 2009 Μαρτίου 2009 Φεβρουαρίου 2009 Πρόσφατα σχόλια marulaki on Φιλολογικός καβγάς για μια… ΕΦΗ ΕΦΗ on Φιλολογικός καβγάς για μια… Αρκεσινεύς on Φιλολογικός καβγάς για μια… ΕΦΗ ΕΦΗ on Πριν από πενήντα χρόνια: 92 ο Μπο… gpointofview on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… sarant on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… Yannis on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… ΕΦΗ ΕΦΗ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… ΕΦΗ ΕΦΗ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… ΕΦΗ ΕΦΗ on Σαξές στόρι, η λέξη του 2… ΛΑΜΠΡΟΣ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… spyroszer on Η ρεμπέτα, οι ρεμπέτες και το… apithanosg on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… sarant on Φιλολογικός καβγάς για μια… Αρκεσινεύς on Φιλολογικός καβγάς 92 για μια… Πρόσφατα κείμενα Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μποστ σχολιάζει τις διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο Μηνολόγιον Ιανουαρίου – και όχι μόνο Καλή χρονιά -με αλληλεγγύη και κουράγιο! Σαξές στόρι, η λέξη του 2013! Από το κωλόκουρο στα κουρκουμπίνια Φιλολογικός καβγάς για μια γαλοπούλα Τα τελευταία μεζεδάκια της χρονιάς Ο εκτσογλανισμός του κ. Β. Βενιζέλου Αυτό δεν το είπε ο Κικέρωνας! Ο Αμερικάνος, ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα του Παπαδιαμάντη Θα πάρετε ακόμα έναν κουραμπιέ; 92 Πανδιδακτήριον, αυτό το ανύπαρκτο Ένα γεύμα την παραμονή των Χριστουγέννων Προχριστουγεννιάτικα μεζεδάκια Αποτάσσονται ή αποτάσσουν; Κατηγορίες
Όχι στα λεξικά Αναμνήσεις 92 Γελοιογραφίες Γενικά γλωσσικά Γλωσσικοί μύθοι Δημήτρης Σαραντάκος Επετειακά Επικαιρότητα Ετυμολογικά Ευτράπελα Εφημεριδογραφικά Ιστορίες λέξεων Κοτσανολόγιο Λαθολογία Λαθροχειρίες Λαπαθιώτης Λεξικογραφικά Λογοτεχνία Μαργαριτάρια Μεζεδάκια Μεταμπλόγκειν Μεταφραστικά Μποστ Παρουσίαση βιβλίου Περιαυτομπλογκίες 92 Ποίηση Πρόσφατη ιστορία Τραγούδια Φιλοξενίες Φρασεολογικά 92
Blogroll Ο ιστότοπος του Νίκου Σαραντάκου WordPress.com WordPress.org Γράμματα και τέχνες Αλωνάκι της ποίησης Ενθέματα Παμπάλαιο νερό Ποιείν Το φιστίκι Γλωσσολόγια Ανορθογραφίες 92 Γιάννης Χάρης Ηλληνιστεύκοντος Λεξιλογία (φόρουμ των μεταφραστών) Λογοράμματα Νέος Τιπούκειτος Περιγλώσσιο Φοίβος Παναγιωτίδης Lexigram Linguarium Φίλοι στη μπλογκόσφαιρα Dr Siebenmal Gravity and the Wind Όψεις και απόψεις στις Σπέτσες Αθήναιου βορβορυγμοί Αλλού Φαν Μαρξ Δύτης των νιπτήρων Δικτυακό 92 τεφτέρι Ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά Η καλύβα ψηλά στο βουνό Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα Ο άνθρωπος από τη Μαντζουρία Πόντος και αριστερά Παπούλης Παναγιώτης Κονιδάρης Ροΐδη εμμονές Σκακιστικό 92 μπλογκ 92 (νέα διεύθυνση) Σοφία Κολοτούρου Το ιστολόγιο του Ρογήρου Χασοδίκης Τροφοδοσίες RSS - Άρθρα RSS - Σχόλια
Συχνό κλισέ των δημοσιογράφων, όταν πεθαίνει (“φεύγει”) κάποιος άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, είναι να ξεκινούν τα ρεπορτάζ 92 τους με τη φράση “Από σήμερα, 92 ο (αντίστοιχος τομέας π.χ. κινηματογράφος, ποίηση, θέατρο) είναι φτωχότερος”. Κλισέ είναι βέβαια η φράση και μάλιστα από τα πιο πολυφορεμένα, αλλά, όσο κι αν προσπαθώ 92 να αποφεύγω τα κλισέ, νιώθω υποχρεωμένος να το χρησιμοποιήσω, και να γράψω πως από τις 7 Νοεμβρίου 2010 η ελληνική μαχητική, ερευνητική, αξιόπιστη δημοσιογραφία είναι απελπιστικά φτωχότερη. Φτωχότερη επειδή ύστερα από 20 χρόνια παρουσίας, σταμάτησε η σελίδα του Ιού από την σαββατιάτικη 92 και την κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
Μπορεί να μη συμφωνούσα πάντοτε με τα άρθρα της ομάδας του Ιού, ωστόσο πιστεύω ότι αποτελούσαν κόσμημα για τον ελληνικό Τύπο. Εκτιμούσα 92 τη μεθοδικότητα των ερευνών τους, τη σχολαστική τεκμηρίωση, το θάρρος τους να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ιός δεν είχε μόνο πολλούς πιστούς φίλους (κάποιοι αγόραζαν την εφημερίδα μόνο και μόνο για τον Ιό), αλλά και εξίσου πολλούς ορκισμένους 92 εχθρούς, που τώρα ασφαλώς θα πανηγυρίζουν.
Εδώ και κάμποσο καιρό λεγόταν ότι ο Ιός θα σταματήσει -μάλιστα, η περικοπή της έκτασης της σαββατιάτικης σελίδας είχε θεωρηθεί προανάκρουσμα. Τελικά, όπως λέει η λιτή ανακοίνωση των συντελεστών του Ιού στην Ελευθεροτυπία της Κυριακή
Αρχείο Επιλογή μήνα Ιανουαρίου 2014 Δεκεμβρίου 2013 Νοεμβρίου 2013 Οκτωβρίου 2013 Σεπτεμβρίου 2013 Αυγούστου 2013 Ιουλίου 2013 Ιουνίου 2013 Μαΐου 2013 Απριλίου 2013 Μαρτίου 2013 Φεβρουαρίου 2013 Ιανουαρίου 2013 Δεκεμβρίου 2012 Νοεμβρίου 2012 Οκτωβρίου 2012 Σεπτεμβρίου 2012 Αυγούστου 2012 Ιουλίου 2012 Ιουνίου 2012 Μαΐου 2012 Απριλίου 2012 Μαρτίου 2012 Φεβρουαρίου 2012 Ιανουαρίου 2012 Δεκεμβρίου 92 2011 Νοεμβρίου 2011 Οκτωβρίου 2011 Σεπτεμβρίου 2011 Αυγούστου 2011 Ιουλίου 2011 Ιουνίου 2011 Μαΐου 2011 Απριλίου 2011 Μαρτίου 2011 Φεβρουαρίου 2011 Ιανουαρίου 2011 Δεκεμβρίου 2010 Νοεμβρίου 2010 Οκτωβρίου 2010 Σεπτεμβρίου 2010 Αυγούστου 2010 Ιουλίου 2010 Ιουνίου 2010 Μαΐου 2010 Απριλίου 2010 Μαρτίου 2010 Φεβρουαρίου 2010 Ιανουαρίου 2010 Δεκεμβρίου 2009 Νοεμβρίου 2009 Οκτωβρίου 2009 Σεπτεμβρίου 2009 Αυγούστου 2009 Ιουλίου 2009 Ιουνίου 2009 Μαΐου 2009 Απριλίου 2009 Μαρτίου 2009 Φεβρουαρίου 2009 Πρόσφατα σχόλια marulaki on Φιλολογικός καβγάς για μια… ΕΦΗ ΕΦΗ on Φιλολογικός καβγάς για μια… Αρκεσινεύς on Φιλολογικός καβγάς για μια… ΕΦΗ ΕΦΗ on Πριν από πενήντα χρόνια: 92 ο Μπο… gpointofview on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… sarant on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… Yannis on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… ΕΦΗ ΕΦΗ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… ΕΦΗ ΕΦΗ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… ΕΦΗ ΕΦΗ on Σαξές στόρι, η λέξη του 2… ΛΑΜΠΡΟΣ on Μηνολόγιον Ιανουαρίου –… spyroszer on Η ρεμπέτα, οι ρεμπέτες και το… apithanosg on Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μπο… sarant on Φιλολογικός καβγάς για μια… Αρκεσινεύς on Φιλολογικός καβγάς 92 για μια… Πρόσφατα κείμενα Πριν από πενήντα χρόνια: ο Μποστ σχολιάζει τις διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο Μηνολόγιον Ιανουαρίου – και όχι μόνο Καλή χρονιά -με αλληλεγγύη και κουράγιο! Σαξές στόρι, η λέξη του 2013! Από το κωλόκουρο στα κουρκουμπίνια Φιλολογικός καβγάς για μια γαλοπούλα Τα τελευταία μεζεδάκια της χρονιάς Ο εκτσογλανισμός του κ. Β. Βενιζέλου Αυτό δεν το είπε ο Κικέρωνας! Ο Αμερικάνος, ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα του Παπαδιαμάντη Θα πάρετε ακόμα έναν κουραμπιέ; 92 Πανδιδακτήριον, αυτό το ανύπαρκτο Ένα γεύμα την παραμονή των Χριστουγέννων Προχριστουγεννιάτικα μεζεδάκια Αποτάσσονται ή αποτάσσουν; Κατηγορίες
Όχι στα λεξικά Αναμνήσεις 92 Γελοιογραφίες Γενικά γλωσσικά Γλωσσικοί μύθοι Δημήτρης Σαραντάκος Επετειακά Επικαιρότητα Ετυμολογικά Ευτράπελα Εφημεριδογραφικά Ιστορίες λέξεων Κοτσανολόγιο Λαθολογία Λαθροχειρίες Λαπαθιώτης Λεξικογραφικά Λογοτεχνία Μαργαριτάρια Μεζεδάκια Μεταμπλόγκειν Μεταφραστικά Μποστ Παρουσίαση βιβλίου Περιαυτομπλογκίες 92 Ποίηση Πρόσφατη ιστορία Τραγούδια Φιλοξενίες Φρασεολογικά 92
Blogroll Ο ιστότοπος του Νίκου Σαραντάκου WordPress.com WordPress.org Γράμματα και τέχνες Αλωνάκι της ποίησης Ενθέματα Παμπάλαιο νερό Ποιείν Το φιστίκι Γλωσσολόγια Ανορθογραφίες 92 Γιάννης Χάρης Ηλληνιστεύκοντος Λεξιλογία (φόρουμ των μεταφραστών) Λογοράμματα Νέος Τιπούκειτος Περιγλώσσιο Φοίβος Παναγιωτίδης Lexigram Linguarium Φίλοι στη μπλογκόσφαιρα Dr Siebenmal Gravity and the Wind Όψεις και απόψεις στις Σπέτσες Αθήναιου βορβορυγμοί Αλλού Φαν Μαρξ Δύτης των νιπτήρων Δικτυακό 92 τεφτέρι Ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά Η καλύβα ψηλά στο βουνό Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα Ο άνθρωπος από τη Μαντζουρία Πόντος και αριστερά Παπούλης Παναγιώτης Κονιδάρης Ροΐδη εμμονές Σκακιστικό 92 μπλογκ 92 (νέα διεύθυνση) Σοφία Κολοτούρου Το ιστολόγιο του Ρογήρου Χασοδίκης Τροφοδοσίες RSS - Άρθρα RSS - Σχόλια
Συχνό κλισέ των δημοσιογράφων, όταν πεθαίνει (“φεύγει”) κάποιος άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, είναι να ξεκινούν τα ρεπορτάζ 92 τους με τη φράση “Από σήμερα, 92 ο (αντίστοιχος τομέας π.χ. κινηματογράφος, ποίηση, θέατρο) είναι φτωχότερος”. Κλισέ είναι βέβαια η φράση και μάλιστα από τα πιο πολυφορεμένα, αλλά, όσο κι αν προσπαθώ 92 να αποφεύγω τα κλισέ, νιώθω υποχρεωμένος να το χρησιμοποιήσω, και να γράψω πως από τις 7 Νοεμβρίου 2010 η ελληνική μαχητική, ερευνητική, αξιόπιστη δημοσιογραφία είναι απελπιστικά φτωχότερη. Φτωχότερη επειδή ύστερα από 20 χρόνια παρουσίας, σταμάτησε η σελίδα του Ιού από την σαββατιάτικη 92 και την κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
Μπορεί να μη συμφωνούσα πάντοτε με τα άρθρα της ομάδας του Ιού, ωστόσο πιστεύω ότι αποτελούσαν κόσμημα για τον ελληνικό Τύπο. Εκτιμούσα 92 τη μεθοδικότητα των ερευνών τους, τη σχολαστική τεκμηρίωση, το θάρρος τους να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ιός δεν είχε μόνο πολλούς πιστούς φίλους (κάποιοι αγόραζαν την εφημερίδα μόνο και μόνο για τον Ιό), αλλά και εξίσου πολλούς ορκισμένους 92 εχθρούς, που τώρα ασφαλώς θα πανηγυρίζουν.
Εδώ και κάμποσο καιρό λεγόταν ότι ο Ιός θα σταματήσει -μάλιστα, η περικοπή της έκτασης της σαββατιάτικης σελίδας είχε θεωρηθεί προανάκρουσμα. Τελικά, όπως λέει η λιτή ανακοίνωση των συντελεστών του Ιού στην Ελευθεροτυπία της Κυριακή
No comments:
Post a Comment